Το Κομπότι στον Πόλεμο του 1912-1913


Ο Μακεδονικός αγώνας αναπτέρωσε το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων. Η Ελλάδα με ακμαίο, τώρα, το ηθικό της βρέθηκε προετοιμασμένη κατά τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1912-1913.

Από νωρίτερα, έστειλε μια στρατιά με τον στρατηγό Κ. Σαπουντζάκη, για την απελευθέρωση της Ηπείρου. Το 15ο Σύνταγμα έφθασε απ’ το Αιτωλικό στο Κομπότι. Η κήρυξη του πολέμου κατά της Τουρκίας έγινε στις 5 Οκτωβρίου 1912. Το Κομπότι και πάλι έγινε στρατόπεδο των Ελληνικών δυνάμεων. Κομποταίοι συνεισφέρουν και σ’ αυτόν τον πόλεμο. Είναι παραστατικές οι εικόνες απ’ τη ζωή τόσο των στρατοπεδευμένων στρατιωτών στο Κομπότι, όσο και των κατοίκων του χωριού, όπως μας τις περιγράφει στο έργο του «ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ» ο Διον. Κόκκινος. «Αγρυπνούσαμε –διηγείται– τη νύχτα της 5ης Οκτωβρίου εξαπλωμένοι εις την ταράτσα ενός σπιτιού του Κομποτίου δυο αξιωματικοί και τρεις οπλίται, παρακολουθούντες τα τρέμοντα φώτα του, επί του υπερκειμένου λόφου (προφανώς του Αϊ- Λια), τοποθετημένου οπτικού τηλεγράφου…». Και το τηλεγράφημα για την πρώτη λαμπρή νίκη του στρατού μας κατέφθασε.

Στο Σαραντάπορο 9 Οκτωβρίου 1912 οι έλληνες συνέτριψαν τους Τούρκους. Η χαρά ήταν απερίγραπτη. Στο Κομπότι «ηκούσθησαν ζητωκραυγαί απ’ τα πέρατα του απλωμένου σε τέσσερις λοφίσκους χωριού. Οι πετεινοί αφυπνισθέντες αίφνης το έστησαν εις το λάλημα και η καμπάνα της εκκλησίας εκτυπούσε αναστάσιμα και μετ’ ολίγον πυραί απ’ όλα τα σημεία ανέδωσαν φλόγας περί τας οποίας τα υψηλά δένδρα του χωριού διέγραφον γραμμάς φανταστικών αραβουργημάτων… το χωριό ηγρύπνησε κατ’ εκείνην τη νύκτα. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί, ότι μια γυναίκα Κομποταία, την περασμένη νύκτα είδε σημαδιακό όνειρο. Είδε τον Άγιο Γεώργιο, ντυμένον κατάλευκα, να σκοτώνει ένα θεριακωμένο όρνιο».

Στους αγώνες αυτούς του 1912-1913 που δεν ήταν, παρά συνέχεια των υψηλών κατορθωμάτων της ελληνικής φυλής, οι Κομποταίοι είτε σαν τακτικοί στρατιώτες, είτε σαν αντάρτες πολεμιστές, έδωσαν το παρόν τους, αγωνίσθηκαν.

Όπως οι: Α. Ι. Μαγκόνας, Κ. Α. Χαβέλας, Χ. Σ. Χρυσούλης κατά το 1912 και Σ. Π. Λαδικός, Α. Θ. Τριάντης κατά το 1913.

Άλλοι απ’ αυτούς επέζησαν και άλλοι θυσιάσθηκαν.

Βιβλιογραφία

  • 1. Λάμπρου Τατσιόπουλου: Το Κομπότι Άρτης, εκδ. 1971
  • 2. Παπαρηγοπούλου Κ.: Επίτομος Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδ. 1955
  • 3. Κόκκινου Δ.: " Προς τα σύνορα "
  • 4. Εγκυκλοπαίδεια " Ήλιος "
  • 5. Εγκυκλοπαίδεια " Των Νέων "
  • 6. Μιχαήλ Περάνθη: " Το εικοσιένα ", εκδ. 1971
  • 7. Νικολάου Παπακώστα, Γυμνασιάρχη: "Προσωπικές Σημειώσεις"